ارائه الگوی عوامل مؤثر بر مسئولیت اجتماعی دانشجویان (مورد مطالعه: دانشگاه فرهنگیان کردستان)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار جامعه شناسی، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

2 دکتری مدیریت آموزشی، مدرس دانشگاه فرهنگیان، تهران. ایران

چکیده
زمینه و هدف: هدف این پژوهش ارائه الگوی عوامل مؤثر بر مسئولیت اجتماعی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان کردستان است.
روش و دادهها: رویکرد این پژوهش اکتشافی متوالی بود که با استفاده از روش تحلیل مضمون و روش پیمایش انجام شد. جامعه هدف بخش کیفی جهت تعیین شاخص­های مرتبط با مسئولیت اجتماعی شامل ۲۰ نفر از اساتید و جامعه آماری بخش کمی شامل ۱۹۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاه فرهنگیان کردستان بود که 320 نفر با استفاده از فرمول کوکران و شیوه نمونه­گیری تصادفی به عنوان نمونه تعیین شد.
یافتهها: بر اساس نتایج تحلیل داده‌ها در بخش کیفی، الگوی سه شاخگی شامل ۸ مقوله و سه مضمون فراگیر عوامل زمینه‌ای (منابع مالی، فیزیکی، خانواده)، عوامل ساختاری (ساختار سازمانی، استراتژی و تکنولوژی) و عوامل رفتاری (کارکنان و روابط انسانی) و متغیر مسئولیت اجتماعی شامل ۳ مقوله اخلاق حرفه­ای، انتقادپذیری و یادگیری مادام العمر بود.
بحث و نتیجهگیری: نتایج داده‌های بخش کمی که با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و تحلیل مسیر و آزمون T تک نمونه‌ای انجام شد، حاکی از تأثیر مثبت عوامل به ترتیب رفتاری، ساختاری و زمینه‌ای بر مسئولیت اجتماعی دانشجویان بود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

اقدام پور، ر.، کشتی آرای، ن.، و اسماعیلی، ر. (1396). شناسایی عوامل اثرگذار بر مسئولیت پذیری اجتماعی دانشجویان نظام آموزش عالی. پژوهش‌های کیفی در برنامه درسی. 3(9)، 169-139. https://qric.atu.ac.ir/article_9680.html  
برادران حقیر، م.، نورشاهی، ن.، و روشن، ا. (1398). مفهوم سازی مسئولیت اجتماعی دانشگاه در ایران. فصلنامه پژوهش و برنامه ریزی درآموزش عالی، 25 (3)، 26-1.DOI: 10.52547/IRPHE.25.3.1   
تقی پور، ح. (1395). تأثیر ارزش های سازمانی بر مسئولیت پذیری اجتماعی و تعلق سازمانی معلمان ابتدایی مازندران. دوفصلنامه پژوهش‌های برنامه‌ریزی درسی و آموزشی، 6(2)، ۱۱۲۹۵ https://search.isc.ac/inventory/8/1174944.htm
جمیری، ف.، زمانی مقدم، ا.، و جمالی، ا. (1401). ارائه مدل مسئولیت پذیری فردی و حرفه ای دانشجویان. مطالعات روانشناختی نوجوان و جوان، 3(3)، 464-454. https://www.ensani.ir/fa/article/541528
جوادی، م.، شیانی، م.، محسنی تبریزی، ع.، و ودیعه، س. (۱۴۰۱). بررسی رابطه میان بی‌اعتمادی اجتماعی و مسئولیت‌گریزی شهروندی. مجله جامعه‌شناسی ایران، ۲۳(۱)، 147-170. http://www.jsi-isa.ir/article_254895
دهقان پور، آ.، پارسا، ع.، و مهرعلیزاده، ی. (۱۳۹۴). بررسی رابطه بین اندازه مدارس، فرهنگ مدارس و پیشرفت تحصیلی. نشریه علوم تربیتی، ۲۲(۱)، ۶۷-۹۸. https://education.scu.ac.ir/article_13820
علیمردانی، ز. (1399). شناسایی عوامل اثرگذار بر مسئولیت پذیری اجتماعی دانشجویان. دومین کنفرانس بین المللی مدیریت، تجارت جهانی، اقتصاد، دارایی و علوم اجتماعی مشهد. https://www.civilica.com
فضل‌الهی قمشی، سیف‌اله (1394). مسئولیت‌پذیری دانشجویان؛ عوامل تأثیرگذار و اولویت‌ها. فرهنگ در دانشگاه اسلامی. 16(5)، 346-327. https://ciu.nahad.ir/article_291.html
قدمی، م.، کوثری، ز. (1392). تأثیر دولت الکترونیک بر مسئولیت پذیری اجتماعی. مطالعات مدیریت بهبود و تحول، 23(71)، 104-75. https://jmsd.atu.ac.ir/article_217.html
یوسفی، ع.، فرهودی زاده، م.، و لشکری دربندی، م. (1391). فشار هنجار تعهد اجتماعی در ایران. جامعه‌شناسی کاربردی، 23(46)، 192-179. jas.ui.ac.ir/article_18266.html
Fairburn, S. M. (2011). Designing transformations: Schools of excellence. Acta Astronautica, 69(11), 1132-1142. DOI: 10.1016/j.actaastro.2011.07.006
Hazelkorn, E. (2020). Higher Education in the Age of Populism: Public Good and Civic Engagement. International Higher Education, (100), 6–7. Retrieved from https://ejournals.bc.edu/index.php/ihe/article/view/14209
Heinz, M., Juranek, S., & Rau, H. A. (2012). Do women behave more reciprocally than men? Gender differences in real effort dictator games. Journal of Economic Behavior & Organization, 83(1), 105-110. DOI: 10.1016/j.jebo.2011.06.015
Huang, Y. F., & Do, M. H. (2021). “Review of empirical research on university social responsibility”. International Journal of Educational Management. 35(3), 549-563. DOI: 10.1108/IJEM-10-2020-0449
Kline, R B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling. New York: Guilford Press.
Liu, C., & Zhu, X. (2017). Three approaches to cultivating college students' sense of social responsibility. In D. T. L. Shek & R. M. Hollister (Eds.), University social responsibility and quality of life: A global survey of concepts and experiences (Vol. 8, pp. 247–266). Springer. Doi.org/10.1007/978-981-10-3877-8_14
Morris, S. & Klesner, J. (2010) “Corruption and Trust: Theoretical Considerations and Evidence from Mexico”. Comparative Political Studies, 43(10): 1258–1285. DOI: 10.1177/0010414010369072
Moullin, M. (2004), “Eight Essentials of Performance Measurement”. International Journal of Health Care Quality Assurance, 17(13): 110-112. DOI: 10.1108/09526860410532748
Naranjo, V. & Jiménez, J. (2011). “Innovation or imitation? The role of organizational culture”. Management Decision, 49(1), 55-72. https://doi.org/10.1108/00251741111094437
Plano Clark, V. L., & Creswell, J. W. (2014). Understanding Research: a consumer's guide. Copyright 2015, by Pearson Education, Inc. Second edition.
Rim, H. & Dong, C. (2018), "Trust and distrust in society and public perception of CSR: a cross-cultural study", Social Responsibility Journal, 14(1), 1-19 DOI: 10.1108/SRJ-01-2017-0016
Sklair. L & Miller, D. (2010). Capitalist globalization, corporate social responsibility, and social policy. Critical Social Polic, 30(4), 472-495.  DOI: 10.1177/0261018310367684
Vallaeys, F. (2013). Defining social responsibility: A matter of philosophical urgency for universities. Article in the Global university network for innovation.  https://www.academia.edu/13439343/Defining_social_responsibility_a_matter_of_philosophical_urgency_for_universities
Vizcaino ,FV, Martin, SL, Cardenas, JJ, Cardenas, M. (2021). “Employees' attitudes toward corporate social responsibility programs: The influence of corporate frugality and polychronicity on organizational capabilities”. Journal of Business Research;124: 538-546.  https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2020.11.016
Zhou, G. (2022). “Good for managers, bad for shareholders? The effects of lone-insider boards on excessive corporate social responsibility”. Journal of Business Research; 140: 370-383. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0148296321008146
دوره 19، شماره 2
تابستان 1404
صفحه 59-84

  • تاریخ دریافت 29 آذر 1402
  • تاریخ پذیرش 20 مهر 1403
  • تاریخ اولین انتشار 01 تیر 1404
  • تاریخ انتشار 01 تیر 1404