دلالتهایی بر روند فردی شدن امر دینی در ایران: مطالعة موردی جوانان شیراز

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دکتری جامعه شناسی ادیان و استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد جهرم

چکیده

مطالعة امر دینی در ایران از جمله حوزه های جامعه شناسی است که نیاز به توجه
ویژه ای دارد. از یک سو، نقش تعیین کنندة دین در کلیة شئونات فردی و اجتماعی
ایرانیان در طول تاریخ و از سوی دیگر، استقرار نظام اسلامی در سال 1357 اهمیت
موضوع تحولات در عرصة دینی را به خوبی نشان می دهد. این مقاله با بررسی برخی از
بازنمودها و آیین های مذهبی و نیز چند نمونه از رفتارهای روزمره ای که قرار است
ارزش ها و هنجارهای مذهبی جهت دهندة نهایی آن ها باشند قصد دارد نگرش دینی
جوانان شیراز را در این زمینه ها جویا شود. پژوهش حاضر در قالب مصاحبه از نوع باز
در بین جمعی از جوانان بین 18 تا 32 ساله در اماکن گوناگون و نیز مشاهدة میدانی
دو مراسم دینی که در آن جوانان مشارکت فعالی داشت هاند انجام گرفته است. نتایج
تحقیق نشان دهندة اهمیت یافتن فزایندة پدیدة فردی شدن در هر سه سطح باور، آیین
و رفتارهای روزمره است. از آنجا که فرد در دنیای متکثر حامل ارزش های گوناگونی به
سر م یبرد، ذهنیت دینی سیالیت فزاینده ای پیدا می کند و به موازات پویش
فردیت یافتگی در متن زندگی اجتماعی، در عرصة دینی نیز گرایش های فردی
برجسته تر می شود.

کلیدواژه‌ها