اثربخشی برنامه های معتادان گمنام در نگرش معتادان به مواد مخدر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشیار جامعه شناسی دانشگاه مازندران

چکیده

هدف اصلی تحقیق حاضر بررسی میزان اثربخشی برنامه های انجمـن معتـادان
گمنام بر گرایش به مواد مخدر بـوده اسـت. روش تحقیـق، پیمایشـی و ابـزار
جمعآوری اطلاعات نیز پرسشنامه میباشد. جامعه آماری عبارت است از کلیه
معتادان گمنام ایران، که در جلسات و برنامه های معتادان گمنام مشارکت دارند.
در مجموع تعداد 581نفر افراد مورد مطالعـه بـا روش نمونـه گیـری تصـادفی
خوشه ا ی چند مرحله ای انتخاب گردیدند. چهارچوب نظری این پژوهش مبتنی
بر جوانبی از نظریه های کنترل اجتماعی، سرمایه اجتماعی و انحـراف و نظریـه
ترکیبی خودکنترلی گاتفردسن و هیرشی میباشد. نتایج تحقیق نشان میدهد که
مشارکت در جلسات و برنامه بهبودی دوازده قدمی معتـادان گمنـام در تغییـر
نگرش و بهبود اعضای آن مؤثر بوده است. یافتههای بـه دسـت آمـده در ایـن
زمینه موافق با مطالعات انجامشدة پیشین در خارج از کشور میباشد.

کلیدواژه‌ها