نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه ازاد واحد تهران مرکز

10.22034/jss.2022.550174.1667

چکیده

همه گیر شدن ویروس کرونا بر تعاملات خانواده و سبک زندگی خانوادگی اثرگذاشته و سبک زندگی در ارتباط با الزامات پیشگیری دگرگون شده است. این پژوهش با روش کمی به شیوه پیمایش بر روی تعداد 400 نفر افرادی یک و یا دو باردرگیر بیماری کرونا و یا فوت شده از همه مناطق تهران به شکل نمونه گیری تصادفی انجام شده است.
نتایج نشان می دهد میانگین سطح پیشگیری فردی و اجتماعی افراد زیاد و میانگین کنترل ارتباطات اجتماعی و کنترل حضور در جامعه در افراد کم است.
از گویه های سبک زندگی بین ماسک زدن، رابطه زوجین با والدین و خواهر و برادرها،رابطه با فامیل، رابطه با دوستان، کاهش گردش شهری و تفریحات داخل شهر، کاهش سفر به سایر شهرها و کاهش پارک رفتن با شدت درگیری با کرونا رابطه معنی دار وجود دارد. بین سن افراد و سطح تحصیلات و تعداد اعضا خانواده که به بیرون می روند با شدت کرونا رابطه مستقیم وجو د دارد.
میانگین پیشگیری فردی و خانوادگی در افراد بستری کمتر از افراد بی نیاز به بستری بود. میزان ارتباطات اجتماعی هم در بستری شده ها بالاتر از افراد بی نیاز به بستری شدن بود.
کنترل ارتباطات اجتماعی و کنترل حضور در جامعه رابطه معنی داری با دو بار ابتلا به کرونا دارند و در افراد دوبار کرونا گرفته میزان ارتباطاات اجتماعی و حضور در جامعه زیاد تر از سایر پاسخگویان بوده است.

کلیدواژه‌ها