انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 19 2 2025 06 22 A Critical Evaluation of the Family Counseling System in Iran: A Multiple Case Study with a Comparative Approach (Iran and Global Perspectives) ارزیابی انتقادی نظام مشاوره خانواده در ایران: مطالعه چندموردی با رویکرد تطبیقی ایران و جهان 5 36 736691 10.22034/jss.2026.2071938.1920 FA حسین پرکان هیأت علمی گروه مطالعات اجتماعی و فرهنگی ، پژوهشکده مطالعات تمدنی و اجتماعی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی 0000-0002-6592-3055 Journal Article 2025 09 21 Background and aim: This study aims to critically evaluate the family counseling system in Iran and compare it with global approaches. It examines key challenges in the current system and highlights the importance of considering the cultural and religious capacities of Iranian society in designing and improving family counseling models. Data and method: The research employed a qualitative methodology using a multiple-case study design. Data were collected through the review of counseling case files, semi-structured interviews with 20 clients in the areas of pre-marital counseling, marital conflicts, and divorce, as well as direct observation of the counseling process. Data analysis was conducted using thematic analysis and triangulation of sources. Findings: The findings indicate that the family counseling system in Iran faces significant challenges, including counselors’ inherent individualism, neglect of cultural and religious contexts, commercialization of services, and premature recommendations for divorce. Conversely, the findings underscore the necessity of leveraging the cultural and religious capacities of Iranian society when designing family counseling models. Conclusion: The results emphasize the urgent need for restructuring counselor training and evaluation programs, developing culturally sensitive and Islamic-based frameworks, and strengthening regulatory oversight systems. The primary limitation of this research is its focus on a relatively small, qualitative sample, which restricts the generalizability of the findings. Nevertheless, the results offer valuable insights for cultural policymakers, administrators of counseling centers, and researchers in the field of family studies. زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف ارزیابی انتقادی نظام مشاوره خانواده در ایران و مقایسه آن با رویکردهای جهانی انجام شد. این پژوهش در پی آن بود که ضمن شناسایی چالش‌های موجود در نظام مشاوره خانواده در ایران، ضرورت توجه به ظرفیت‌های فرهنگی و دینی جامعه ایران در طراحی مدل‌های مشاوره خانواده را بررسی کند. روش و داده‌ها: روش پژوهش، کیفی و از نوع مطالعه چندموردی بود. داده‌ها از طریق بررسی پرونده‌های مشاوره، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۰ مراجعه‌کننده در حوزه‌های پیش از ازدواج، تعارض‌های زناشویی و طلاق، و مشاهده فرایند مشاوره گردآوری شد. تحلیل داده‌ها بر اساس روش تحلیل مضمون و با استفاده از سه‌سوسازی منابع انجام گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد نظام مشاوره خانواده در ایران با چالش‌هایی نظیر فردگرایی مشاوران، بی‌توجهی به زمینه‌های فرهنگی و دینی، تجاری‌سازی خدمات و توصیه‌های زودهنگام به طلاق مواجه است. در عین حال، یافته‌ها نشان دادند که توجه به ظرفیت‌های فرهنگی و دینی جامعه ایران می‌تواند در بازطراحی مدل‌های مشاوره خانواده نقش مؤثری داشته باشد. بحث و نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش بر ضرورت بازنگری در آموزش و ارزیابی مشاوران، تدوین چارچوب‌های فرهنگی–اسلامی، و توسعه نظام‌های نظارتی تأکید دارد. محدودیت اصلی تحقیق، تمرکز بر یک نمونه نسبتاً محدود و کیفی است که تعمیم‌پذیری نتایج را محدود می‌سازد. با این حال، یافته‌ها می‌توانند برای سیاست‌گذاران فرهنگی، مدیران مراکز مشاوره و پژوهشگران حوزه خانواده راهگشا باشند.

http://www.jss-isa.ir/article_736691_928482c8d59e5cbb8b45b69155ca4259.pdf

انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 19 2 2025 06 22 A sociological analysis of parental representation on X (Twitter) based on big data: A case study of Persian-speaking users تحلیل جامعه‌شناختی نحوه بازنمایی والدین در ایکس با تکیه بر کلان‌داده ها (مورد مطالعه کاربران فارسی زبان) 32 58 736676 10.22034/jss.2026.2074686.1925 FA سیده فاطمه فیروزآبادی کارشناسی ارشد جامعه شناسی،دانشگاه تهران،تهران، ایران 0009-0000-3148-0922 عبدالحسین کلانتری استاد جامعه شناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران ایران 0000-0002-7518-6204 مسعود اسدپور استادیار مهندسی برق و کامپیوتر، دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، دانشگاه تهران،تهران، ایران 0000-0003-0299-4523 Journal Article 2025 10 14 Background and aim: Drawing on a computational social science approach and situated within the theoretical framework of parenting and power relations within the family, the present study examines how parents are represented by Persian-speaking users on the X (Twitter) platform. The study aims to explore the lived experiences reflected on X by children and the ways in which family relationships are represented in virtual space. Data and method: To this end, using data-mining techniques and big-data analysis, one million relevant tweets posted between Mordad 1402 and Esfand 1402- between August 2023 and March 2024- were collected and classified through random sampling and theoretical coding at two levels: theme-based and theory-based. Findings: The findings reveal three main patterns in the representation of parents: “supportive parents” (affectionate and democratic), “authoritarian parents” (traditional and controlling), and “unequal parents” (shaped by social and economic disparities). Conclusion: The dominant representation portrays parents in an empathetic and affectionate manner, whereas critical tweets concerning parents’ class-based or economic circumstances in society—categorized as “unequal parents”—received the highest level of user engagement. Keywords: Parenting, Big Data, Computational Social Sciences, Authoritarian Parents, Unequal Parents. زمینه و هدف: پژوهش حاضر با تکیه بر رویکرد علوم اجتماعی محاسباتی و در چارچوب نظریه‌های والدگری و روابط قدرت در خانواده، به تحلیل نحوه بازنمایی والدین توسط کاربران فارسی‌زبان پلتفرم ایکس (توییتر) می‌پردازد. هدف مطالعه، واکاوی تجربه‌های زیسته منعکس شده در ایکس توسط فرزندان و نحوه بازنمایی روابط خانوادگی در فضای مجازی است. روش و داده‌ها: بدین منظور، با بهره‌گیری از تکنیک‌های داده‌کاوی و تحلیل کلان‌داده‌ها، یک میلیون توییت مرتبط در بازه زمانی مرداد ۱۴۰۲ تا اسفند ۱۴۰۲ گردآوری و از طریق نمونه‌گیری تصادفی و کدگذاری نظری در دو سطح موضوع‌محور و نظریه‌محور طبقه‌بندی شد. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد سه الگوی اصلی در بازنمایی والدین وجود دارد: «والدین همراه» (عاطفی و دموکراتیک)، «والدین اقتدارطلب» (سنتی و کنترل‌گر) و «والدین نابرابر» (برآمده از تفاوت‌های اجتماعی و اقتصادی). بحث و نتیجه‌گیری: تصویر غالب، تصویری همدلانه و عاطفی از والدین ارائه می‌دهد، درحالی‌که توییت‌های انتقادی نسبت به وضعیت والدین از نظرطبقاتی یا اقتصادی (والدین نابرابر) در جامعه، بیشترین میزان تعامل کاربران را به خود اختصاص داده‌اند.

http://www.jss-isa.ir/article_736676_092af7fc4578dc1676b5074ce40488b0.pdf

انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 19 2 2025 06 22 Presenting a Model of Factors Affecting Students' Social Responsibility (Case Study: Farhangian University of Kurdistan) ارائه الگوی عوامل مؤثر بر مسئولیت اجتماعی دانشجویان (مورد مطالعه: دانشگاه فرهنگیان کردستان) 59 84 736738 10.22034/jss.2026.2018092.1817 FA رشید احمدی‌فر دانشیار جامعه شناسی، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 0000-0002-6401-6584 شوبو عبدالملکی دکتری مدیریت آموزشی، مدرس دانشگاه فرهنگیان، تهران. ایران 0000-0001-7463-6069 Journal Article 2023 12 20 Background and aim: This study aims to present a model of the factors affecting the social responsibility of students at Farhangian University of Kurdistan. Data and method: The approach of this research was a sequential exploratory design, conducted using thematic analysis and survey methods. The target population for the qualitative phase, aimed at determining the indicators related to social responsibility, consisted of 20 faculty members. The statistical population for the quantitative phase included 1,900 students of Farhangian University of Kurdistan, of which 320 individuals were selected as the sample using Cochran's formula and random sampling. Findings: Based on the results of the qualitative data analysis, the three-pronged model encompassed 8 categories and three overarching themes: contextual factors (financial resources, physical resources, family), structural factors (organizational structure, strategy, and technology), and behavioral factors (employees and human relations). Furthermore, the social responsibility variable comprised three categories: professional ethics, critique-acceptance, and lifelong learning. Conclusion: The results of the quantitative data analysis, conducted using confirmatory factor analysis, path analysis, and one-sample t-tests, indicated the positive effects of behavioral, structural, and contextual factors on students' social responsibility, respectively. زمینه و هدف: هدف این پژوهش ارائه الگوی عوامل مؤثر بر مسئولیت اجتماعی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان کردستان است. روش و داده‌ها: رویکرد این پژوهش اکتشافی متوالی بود که با استفاده از روش تحلیل مضمون و روش پیمایش انجام شد. جامعه هدف بخش کیفی جهت تعیین شاخصهای مرتبط با مسئولیت اجتماعی شامل ۲۰ نفر از اساتید و جامعه آماری بخش کمی شامل ۱۹۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاه فرهنگیان کردستان بود که 320 نفر با استفاده از فرمول کوکران و شیوه نمونهگیری تصادفی به عنوان نمونه تعیین شد. یافته‌ها: بر اساس نتایج تحلیل داده‌ها در بخش کیفی، الگوی سه شاخگی شامل ۸ مقوله و سه مضمون فراگیر عوامل زمینه‌ای (منابع مالی، فیزیکی، خانواده)، عوامل ساختاری (ساختار سازمانی، استراتژی و تکنولوژی) و عوامل رفتاری (کارکنان و روابط انسانی) و متغیر مسئولیت اجتماعی شامل ۳ مقوله اخلاق حرفهای، انتقادپذیری و یادگیری مادام العمر بود. بحث و نتیجه‌گیری: نتایج داده‌های بخش کمی که با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و تحلیل مسیر و آزمون T تک نمونه‌ای انجام شد، حاکی از تأثیر مثبت عوامل به ترتیب رفتاری، ساختاری و زمینه‌ای بر مسئولیت اجتماعی دانشجویان بود.

http://www.jss-isa.ir/article_736738_5186c784727212d0e37800f227850e9a.pdf

انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 19 2 2025 06 22 Women Political Empowerment through Religious Reformist Thought: Analyzing the Path from Religious Reinterpretation to Social Action توانمندسازی سیاسی زنان در پرتو نواندیشی دینی: تحلیلی از مسیر بازخوانی تا کنش اجتماعی 85 105 736740 10.22034/jss.2026.2077581.1931 FA هدیه مرادی‌مهد دانشجوی مقطع دکترای جامعه شناسی مسائل اجتماعی ایران، گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0002-7411-2449 محمدتقی سبزه ای دانشیار جامعه شناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران محمد مبارکی استادیار جامعه شناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0001-5727-1475 حمید یحیوی همدانی استادیار علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0002-5533-4222 Journal Article 2025 11 12 Background and aim: Religious reformism has played a significant role in transforming perspectives toward women and expanding opportunities for their political and social participation in post–Islamic Revolution Iranian society through revisiting religious texts and reinterpreting traditional teachings. As a contemporary discourse challenging official and traditional understandings of religion, it has sought to redefine the relationship between religion and social power by reexamining key concepts of Sharia. Within this framework, women’s political empowerment is understood not as an independent discourse but as a sub-discourse of religious reformism. Therefore, this study analyzes religious reformist discourse and explains how it reinterprets or departs semantically from traditional discourse. Data and method: Drawing on Laclau and Mouffe’s discourse theory, this article examines women-related issues in the thought of three religious reformist intellectuals: Seyed Mostafa Mohaqeq Damad, Hasan Yousefi Eshkevari, and Mohsen Kadivar. Findings: The findings indicate that all three thinkers, by emphasizing concepts such as justice, rationality, and human dignity, seek to construct a new discourse in which women’s political empowerment becomes possible not through opposition to religion, but through the reinterpretation of religion. Conclusion: Women’s political empowerment within the discourse of religious reformism is not the outcome of theoretical consensus; rather, it emerges from an ongoing discursive struggle with the traditional jurisprudential discourse. Although this discourse has succeeded in moving the meaning of women beyond mere subordination and redefining women as rights-bearing subjects, it still remains constrained by jurisprudential boundaries in certain respects and has been unable to fully transform this redefinition into a political and institutional project. زمینه و هدف: نوگرایی دینی با بازنگری در متون مذهبی و ارائه تفسیرهای تازه از آموزه‌های سنتی، در تحول نگاه به زن و گسترش مشارکت سیاسی و اجتماعی او در ایران پس از انقلاب اسلامی نقش داشته است. این گفتمان با بازخوانی مفاهیم بنیادین شریعت، قرائتی نو از نسبت دین و قدرت اجتماعی ارائه می‌دهد. در این چارچوب، توانمندسازی سیاسی زنان نه گفتمانی مستقل، بلکه خرده‌گفتمانی در درون نواندیشی دینی تلقی می‌شود. ازاین‌رو، پژوهش حاضر به تحلیل گفتمان نوگرایان دینی و تبیین بازنگری یا گسست معنایی آن نسبت به گفتمان سنتی می‌پردازد. روش و داده‌ها: این مقاله با بهره‌گیری از نظریه گفتمان لاکلائو و موف به تحلیل مسائل مربوط به زنان در اندیشه‌ی سه تن از نواندیشان دینی: سید مصطفی محقق داماد، حسن یوسفی اشکوری و محسن کدیور می‌پردازد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان می‌دهد که هر سه متفکر، با تأکید بر مفاهیمی چون عدالت، عقلانیت و کرامت انسانی، درصدد برساخت گفتمانی نو هستند که در آن توانمندسازی سیاسی زنان نه از مسیر تقابل با دین، بلکه از رهگذر بازتفسیر از دین امکان‌پذیر است. بحث و نتیجه‌گیری: توانمندسازی سیاسی زنان در گفتمان نواندیشی دینی نه نتیجه اجماع نظری، بلکه حاصل یک کشمکش گفتمانی مستمر با گفتمان فقهی ـ سنتی است. این گفتمان اگرچه موفق شده است معنای زن را از تابعیت صرف خارج کرده و او را به‌عنوان سوژه‌ای حقوق‌مند بازتعریف کند، اما همچنان در برخی موارد در مرزهای فقهی متوقف می‌ماند و از تبدیل کامل این بازتعریف به پروژه‌ای سیاسی ـ نهادی ناتوان است.

http://www.jss-isa.ir/article_736740_f0d4e57e6c681adf03efcebfa10dd482.pdf

انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 19 2 2025 06 22 How Students Perceive and Experience School Violence: Unpacking its Social Roots and Contexts ادراک و تجربه دانش‌آموزان از خشونت در مدرسه: علل و زمینه‌ها 106 132 736852 10.22034/jss.2026.2068725.1915 FA شکیلا اکبری دانشجوی دکتری جامعه شناسی، گرایش مسائل اجتماعی، دانشگاه شهید باهنرکرمان، کرمان، ایران. 0000-0003-0232-3340 داریوش بوستانی دانشیار بخش جامعه‌شناسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان ایران. 0000-0001-7937-7326 Journal Article 2025 08 13 Background and aim: Schools are pivotal for socialization but also serve as arenas where power relations and daily interactions can foster violent experiences for children. Children’s voices, especially in sociological research, remain marginalized. This qualitative study addresses this gap by exploring the contexts of school violence from the perspectives of third- and fourth-grade students in Shiraz, Iran. It aims to move beyond adult-centric analyses by centering children as active social agents to provide a nuanced portrayal of the phenomenon. Data and method: Using a qualitative approach, in-depth semi-structured interviews were conducted with 18 primary school students (boys and girls) from grades three and four in Shiraz. Participants were selected via purposive and convenience sampling to maximize socioeconomic diversity. Data were analyzed through thematic analysis, involving initial coding and the extraction of basic, organizing, and global themes. Member checking was used to enhance trustworthiness. Findings: The analysis identified six principal organizing themes that constitute the contexts of violence: 1) Overcrowded educational spaces, 2) Inflexible rules, 3) Teacher characteristics and practices, 4) Violence-facilitating physical structures, 5) Systematic child-negating attitudes, and 6) Incoordination among school authorities. Conclusion: The findings reveal school violence as a multi-dimensional phenomenon woven from structural, cultural, and interpersonal factors. It is reproduced within a matrix of power relations and historical educational structures, perpetuating symbolic, structural, and direct violence. Consequently, the study underscores the urgent need to re-evaluate educational policies and structures, advocating for reforms that place children’s voices and experiences at their core. زمینه و هدف: پژوهش حاضر با رویکردی کیفی به واکاوی زمینه‌های بروز خشونت در مدارس ابتدایی از منظر دانش‌آموزان پایه سوم و چهارم در شهر شیراز می‌پردازد. باوجود نقش تعیین‌کننده‌ی مدرسه در جامعه‌پذیری، این فضا هم‌زمان بستر شکل‌گیری انواعی از روابط قدرت، انضباط و تعاملات روزمره نیز هست که می‌تواند زمینه‌ساز تجربه‌های متفاوتی برای کودکان باشد. این تحقیق تلاش کرده است با تمرکز بر ادارک کودکان به‌عنوان کنشگران فعال فضای آموزشی، که در مطالعات پیشین عمدتاً نادیده گرفته شده‌اند، و با هدف پر کردن خلأ پژوهشی ناشی از کمبود مطالعات کیفی جامعه‌شناختی، تصویری واقع‌گرایانه و چندوجهی از پدیده خشونت در مدرسه ارائه دهد. روش و داده‌ها: پژوهش با روش‌شناسی کیفی و در میدان تحقیق شهر شیراز انجام شد. اطلاعات از طریق مصاحبه‌های عمیق نیمه‌ساختاریافته با ۱۸ دانش‌آموز (دختر و پسر) مقطع سوم و چهارم ابتدایی گردآوری گردید. مشارکت‌کنندگان با حداکثر تنوع از نظر پایگاه اجتماعی و اقتصادی و با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. برای تحلیل اطلاعات از روش تحلیل مضمون استفاده شد؛ بدین ترتیب که ابتدا کدگذاری اولیه صورت گرفت و سپس مضامین پایه، سازمان‌دهنده و فراگیر استخراج شدند. برای کسب اطمینان از صحّت داده‌ها از استراتژی بررسی توسط اعضا استفاده گردید. یافته‌ها: تحلیل مضامین به شناسایی شش مقوله‌ی اصلی انجامید و یافته‌ها در شش دسته اصلی سازمان یافتند: شلوغی فضای آموزشی، قوانین انعطاف‌ناپذیر، ویژگی‌های معلّم، ساختار فیزیکی خشونت‌زا، کودک‌ستیزی نظام‌مند و ناهماهنگی مسئولان مدرسه. بحث و نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌دهند که خشونت در مدرسه پدیده‌ای چندوجهی و درهم‌تنیده است که در نتیجه ارتباط عوامل ساختاری، فرهنگی و بین‌فردی شکل می‌گیرد. این یافته‌ها مؤید آن‌اند که تجربه خشونت در محیط آموزشی، امری گسسته و تصادفی نیست بلکه در بستری از مناسبات قدرت، کلیشه‌های فرهنگی و ساختارهای تاریخی آموزش بازتولید می‌شود . برهم کنش این عوامل منجر به بازتولید خشونت به اشکال نمادین، ساختاری و مستقیم در محیط مدرسه می‌شوند که ضرورت بازنگری در سیاست‌ها و ساختارهای تربیتی موجود را با توجه به صدای کودکان به عنوان محور اصلی گوشزد می‌کند.

http://www.jss-isa.ir/article_736852_790a6534a2621f66a3983a573f1dbf95.pdf

انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 19 2 2025 06 22 Walking with Generation Z: An Ethnography of the Gen Z Lifeworld in the Public Spaces of Borujerd قدم زدن با نسل زِد؛ مردم‌نگاری زیست‌جهان نسل زِد در فضاهای عمومی شهر بروجرد 133 161 737167 10.22034/jss.2026.2090141.1950 FA فرشاد گودرزی استاد مدعو، گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیت‌الله بروجردی (ره)، بروجرد، ایران 0000-0002-1570-2449 Journal Article 2026 05 30 Background and aim: This ethnographic study aims to investigate the lifeworld and lived experiences of Generation Z within the public spaces and urban “hangouts” of Borujerd. The research addresses how these adolescents reclaim the “right to the city” and produce “lived spaces” while navigating the divide between indigenous traditions and global cultural patterns. Data and method: The methodology employs an ethnographic approach, emphasizing participant observation, in-depth interviews, and semiotic analysis, conducted in key urban hangouts (Takhti Street, Niloofar Passage, Shohada Square, and Fadak Park) throughout 2025–2026. Findings: Findings indicate that Generation Z in Borujerd transforms commercial and recreational spaces into “scenes of identity performance” through “tactics of presence.” By adopting oversized fashion, drill music, and embodied rituals (e.g., vaping), they challenge the city’s disciplinary order. Furthermore, the use of informal language serves a “carnivalesque” function; by temporarily inverting the prevailing order, it transforms the street into a site for the symbolic occupation of space. Data analysis points to the emergence of “collective individualism” within “neotribal” crews, which utilize “hybrid living” to turn hangouts into a medium for accumulating subcultural capital. Moreover, the results reveal that despite cultural commonalities, gender disparities persist in patterns of presence and body management a process that manifests as a “gender rearrangement” in contemporary forms. By employing impression management when confronting the “normative other,” this generation is redefining its subjectivity within mid-sized cities. Conclusion: The study emphasizes the necessity for urban management to shift from exclusionary approaches toward recognizing cultural and spatial diversity, thereby bridging the gap between the “official city” and the “lived city.” زمینه و هدف: این پژوهش با هدف واکاوی مردم‌نگارانه زیست‌جهان و تجربه‌ زیسته نسل زد در فضاهای عمومی و پاتوق‌های شهری بروجرد انجام شده است. مسئله اصلی تحقیق، چگونگی بازپس‌گیری «حق به شهر» و تولید «فضاهای زیسته» توسط نوجوانانی است که در شکاف میان سنت‌های بومی و الگوهای جهانی زیست می‌کنند. روش و داده‌ها: روش‌شناسی این مطالعه، مردم‌نگاری با تأکید بر مشاهده مشارکتی، مصاحبه‌های عمیق و واکاوی نشانه‌شناختی در پاتوق‌های کلیدی (خیابان تختی، پاساژ نیلوفر، میدان شهدا و بوستان فدک) طی سال ۱۴۰۴ بوده است. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که نسل زد در بروجرد از طریق «تاکتیک‌های حضور»، فضاهای تجاری و تفریحی را به «صحنه‌های اجرای هویت» بدل کرده و با استفاده از استایل اورسایز، موسیقی دریل و مناسک بدنمند (نظیر ویپینگ)، نظم انضباطی شهر را به چالش می‌کشد. در این میان، بهره‌گیری از زبان غیررسمی، واجد کارکردی «کارناوالی» است که با وارونگی موقت نظم حاکم، خیابان را به ابزاری برای اشغال نمادین فضا تبدیل می‌کند. تحلیل داده‌ها حاکی از شکل‌گیری «فردگرایی جمعی» در اکیپ‌های نئوقبیله‌ای است که از طریق «زیست هیبریدی»، پاتوق را به رسانه‌ای برای کسب سرمایه خرده‌فرهنگی تبدیل می‌کنند. بحث و نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که فراتر از اشتراکات فرهنگی، تفاوت‌های جنسیتی همچنان در الگوهای حضور و مدیریت بدن تداوم دارد؛ فرآیندی که «بازآرایی جنسیتی» در قالب‌های نوین صورت‌بندی می‌کند. این نسل با مدیریت تأثر در مواجهه با «دیگری هنجارگذار»، سوژگی خود را در شهرهای میانی بازتعریف کرده و بر ضرورت گذار مدیریت شهری از رویکردهای طردکننده به سمت به رسمیت شناختن تنوع فرهنگی و فضایی تأکید دارد تا شکاف میان شهر رسمی و شهر زیسته ترمیم یابد.

http://www.jss-isa.ir/article_737167_b6a8aadeaf45fff2f88ed8905b859865.pdf