انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 18 2 2024 08 22 The Crisis of Hujra Islam in Kurdistan and the Construction of Modern Discourse by Four Kurdish Poets بحران اسلام حجره‌ای در کردستان و بررسی ظهور گفتمان مدرن در شعر چهار تن از شعرای کرد 5 31 724731 10.22034/jss.2025.2016793.1812 FA سامان ابراهیم زاده دانشجوی دکترای جامعه‌شناسی فرهنگی، دانشکده‌ی علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0009-0000-7183-5767 سارا شریعتی مزینانی استادیار جامعه‌شناسی، دانشکده‌ی علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0009-0000-7183-5767 محمدرضا اخضریان کاشانی استادیار علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2023 12 01 Hujras are humble rooms in the mosques of Kurdistan's pre-modern history, which were a place for study and living of the seminarians. These centers were the core institution of knowledge production in general, and religious knowledge in particular. In this article, we examine the decline of Hujras and their corresponding discourse, Hujra Islam, through studying the intellectual transformation of four prominent Kurdish poets, from the second half of of 19th century to the middle of 20th century. They themselves were educated in the Hujras, but at some point of time, abandoned their studies and started to develop a kind of modern literary discourse. Historical thinking and a type of critical social approach were two pillars of their poetical themes, which gradually came into conflict with the theological structure of Suffi Islam. we argue that this discourse transformation has taken place in parallel to a process of sociohistorical transformation which led to the gradual decline of pre-modern socio-religious authorities (Shaykhs and tribal chiefs) and the emergence of a new urban and modern elite. The study is based on two group of sources. First: biographies and literary works of the poets in order to grasp a good account of their life events as well as intellectual transformation. Secondly, historical sources for reconstructing a general image of the historical period of their life. Careful examination of these two sources enables one to place intellectual developments of the individual poets in their historical circumstances in order to build a bridge between intellectual and social – historical levels and achieve a good understanding of relationship between the two. حجره‌ی مساجد و خانقاهها مهمترین نهاد تولید فرهنگ و اشاعه‌‌ی مذهب در دوران پیشامدرن کردستان‌اند. در این مقاله افول حجره‌ها و گفتمان متناظر با آن، «اسلام حجره‌ای»، را از خلال تحولات فکری چهار شاعر برجسته‌ی کرد بررسی کرده‌ایم. شعرای مذکور، که از میانه‌ی سده‌ی سیزدهم تا میانه‌ی سده‌ی چهاردهم شمسی زیسته‌اند، خود تحصیل‌کرده‌ی حجره‌ها هستند اما حجره‌ را رها کرده و به توسعه‌ی نوعی گفتمان مدرن کمک کرده‌اند. از محورهای گفتمان آنها تاریخی‌اندیشی و نگاه انتقادی-اجتماعی است که به مرور در تقابل با ساختار الهیاتی «اسلام صوفیانه» قرار می‌گیرد. استدلال ما این است که تحول گفتمانی مذکور در بستر مجموعه‌ای از تحولات تاریخی-اجتماعی به وقوع می‌پیوندد که منجر به افول تدریجی مراجع سنتی اقتدار (شیوخ و خوانین) و جایگزینی آنها با جمعیتهای شهرنشین می‌شود. در این بررسی از دو نوع منبع استفاده کرده‌ایم: گروه نخست آثاری هستند که برای بازسازی رویدادهای زندگی و تحولات فکری شعرای موردنظر به خدمت گرفته شده‌اند و گروه دوم منابعی هستند که به ما در بازسازی تصویری کلی از دوره‌ی تاریخی‌ شعرای مورد بحث کمک کرده‌اند. بر اساس این دو منبع تلاش کرده‌ایم تحولات فکری شخصیتها را در متن موقعیت تاریخی آنها قرار دهیم و با رفت و برگشت میان دو سطح فکری و تاریخی-اجتماعی به درکی از نسبت میان این دو دست یابیم.

http://www.jss-isa.ir/article_724731_97b0e61642ad34bcc8234dd05bc68256.pdf

انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 18 2 2024 08 22 Mechanisms Used by Baluch Women to Convey Their Voices to Rural Management: Case of Hoshak Village in Sistan and Baluchestan Province مطالعه‌ی سازوکارهای زنان بلوچ برای رساندن صدا به مدیریت روستایی (مورد مطالعه: روستای هوشک از شهرستان سراوان) 33 58 724732 10.22034/jss.2025.2029586.1842 FA صبورا سمنانیان کارشناس ارشد توسعه اجتماعی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران،ایران. 0009-0008-9501-6553 حسین ایمانی جاجرمی دانشیار گروه توسعه اجتماعی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0001-6748-2559 Journal Article 2024 07 30 Rural women face marginalization in decision-making processes, encountering numerous obstacles against active participation in the community affairs. This study aims to explore the possibilities and tools through which women themselves express and articulate their demands and opinions. The data collection utilized qualitative methods, primarily through semi-structured interviews with women from Hoshak village in Sistan and Baluchestan province. The analysis employed Thematic Analysis. The findings reveal that beyond conventional methods, rural women employ cyberspace groups (WhatsApp) as mechanisms to voice their concerns. In case of setbacks, they resort to actions such as escalating demands to higher authorities, seeking mediation from village leaders, or taking spontaneous actions to address their needs. Influencing factors on women's voice in the village include special privileges for some women to express themselves, while disincentives involve rural community and women's considerations upon women's presence and participation, impossibility for women to attend village meetings, and discriminations against women in village cyberspace groups. The results suggest that an expectation has developed among women, particularly those with higher education levels, to be acknowledged and heard by village officials. Consequently, traditional administrative attitudes toward women in rural areas have become less effective. The transformative experience of the village's cyberspace group provides women with information about local events and opportunities to express their demands and opinions. In conclusion, despite women creating pathways and mechanisms within rural culture, their peripheral status persists due to factors such as awareness levels, information sharing, and limited opportunities for effective expression. زنان روستایی در حاشیۀ تصمیم‌سازی‌ها قرار گرفته‌اند‌ و برای مشارکت در مقدرات اجتماع خود با مانع روبرو هستند. پژوهش حاضر به دنبال شناخت امکاناتی است که زنان از طریق آن، مطالبات و دیدگاه‌هایشان را به مقامات و صاحبان قدرت منتقل می‌کنند. داده‌ها به روش کیفی و با مصاحبه‌های نیمه‌ساخت‌یافته با زنان روستای هوشک در استان سیستان و بلوچستان به دست آمده و مورد تحلیل تماتیک قرار گرفته است. سازوکارهای زنان روستایی علاوه بر شیوه‌های رایج، ابراز در گروه‌های مجازی (پیام‌رسانِ واتساپ) را در بر می‌گیرد. در صورت بهنتیجهنرسیدن، انتقال مطالبه به مقام بالاتر، واسطه کردن ریش‌سفید یا اقدام خودجوش جهت تحقق مطالبه شکل می‌گیرد. برخی گروه‌ها از زنان واجد امتیازهای ویژه برای شنیده‌شدن صدا هستند که عاملی تاثیرگذار بر ابراز صدای زنان روستا است. هم‌چنین ملاحظات اجتماع روستایی نسبت به حضور و مشارکت زنان، عدم امکان حضور در جلسات روستا و تبعیض‌های موجود علیه زنان در فضای مجازی به عنوان بازدارنده‌های ابراز صدا شناخته شدند. در زنان به ویژه با تحصیلات بالاتر، انتظار دیده‌ و شنیده‌شدن از سوی مسئولان روستایی شکلگرفته و مناسبات پیشین، کارکرد خود را از دستدادهاست. تجربۀ فضای مجازی نیز از نظر اطلاع زنان از وقایع روستا و فرصت ابراز مطالبات و دیدگاه‌های آنان دگرگون‌ساز بوده است. در مجموع هرچند زنان مسیرهایی همسو با فرهنگ سنتی روستا برای بیان مطالبات خود ایجاد و به تناظر هر محدودیت، سازوکاری ابداعکرده‌اند اما از نظر میزان آگاهی، سهیم‌شدن در اطلاعات و هم‌چنین فرصت‌های ابراز صدا و مطالبه، هم‌چنان در جایگاهی حاشیه‌ای قرار دارند.

http://www.jss-isa.ir/article_724732_3779d535a96a2e721a8e1ba97f90ff50.pdf

انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 18 2 2024 08 22 Factors Affecting Children's Happiness in Open Spaces of Residential Complexes: Case of Two Residential Complex in Shiraz عوامل مؤثر بر شادی کودکان در فضای باز مجتمع‌های مسکونی (مورد مطالعه: دو مجتمع مسکونی در شهر شیراز) 59 88 724733 10.22034/jss.2025.2025397.1834 FA مرضیه شاهرودی کلور دکتری معماری، گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران. 0000-0003-4071-0851 حجت الله رشید کلویر دانشیار گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0002-0317-5557 Journal Article 2024 06 08 The present study aims at identifying factors affecting children's happiness in the open spaces of residential complexes. Happiness, as a multidimensional phenomenon, includes social (positive relationships with others), emotional (experience of positive emotions), and cognitive (satisfaction) dimensions, which interact to shape the overall experience of happiness. In terms of purpose, the research is applied, in terms of type, it is quantitative, and in terms of method, it is survey-based and descriptive-analytical. Data were analyzed using Pearson correlation, one-sample t-test, and regression analysis in SPSSv.24. The results of the Pearson correlation test, with a coefficient of 0.639, confirmed the research hypothesis that there is a positive and direct relationship between the environmental-physical qualities of open spaces in residential complexes and children's happiness. The highest correlation was found for environmental legibility and clarity (0.633), followed by green space (0.577). The predictability of happiness based on environmental factors was determined through regression analysis. The results showed that variables such as the vehicular movement system (0.169) and physical environmental amenities (0.177) had an indirect effect on happiness, while other variables, such as environmental legibility and clarity (direct effect 0.271 and indirect effect 0.232), green space (direct effect 0.366 and indirect effect 0.189), and pedestrian access (direct effect 0.218 and indirect effect 0.203), had both direct and indirect effects. The findings indicate that children prefer activity and dynamism in the environment over pre-determined facilities for experiencing satisfaction and happiness. Therefore, future research may focus on investigating children's preferred activities in the open spaces of residential complexes and identifying the necessary environmental capabilities for these activities. پژوهشِ حاضر با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر احساس شادی کودکان در فضای باز مجتمع‌‌های مسکونی انجام ‌شده است. شادی به عنوان یک پدیده چندبعدی، شامل ابعاد اجتماعی (ارتباطات مثبت با دیگران)، عاطفی (تجربه احساسات مثبت) و شناختی (رضایت‏مندی) است که در تعامل با یکدیگر تجربه کلی شادی را شکل می‌دهند. تحقیق، از لحاظ هدف، کاربردی، از نظر نوع، کمی و به لحاظ روش، پیمایشی و توصیفی - تحلیلی است. داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، آزمون تی تک دامنه و آزمون رگرسیون در نرم‌افزار SPSS24 تحلیل شدند. نتیجه آزمون همبستگی پیرسون با ارائه ضریب 639/0 فرضیه پژوهش مبنی بر وجود رابطه مثبت و مستقیم میان کیفیات کالبدی – محیطی فضای باز مجتمع مسکونی و احساس شادی کودکان را اثبات کرد. بیشترین شدت ارتباط، متعلق به خوانایی و وضوح محیط (633/0) و بعد از آن، فضای سبز (577/0) بوده است. میزان پیش‌‌بینی‌‌کنندگی شادی بر اساس فاکتورهای محیطی، از طریق آزمون رگرسیون به دست آمد. نتیجه آزمون نشان داد که متغیرهای نظام حرکتی سواره (169/0) و امکانات فیزیکی محیط (177/0) دارای تاثیر غیرمستقیم بر شادی می‌‌باشند. درحالی‏که، سایر متغیرها دارای اثر توامان مستقیم و غیرمستقیم بودند: خوانایی و وضوح محیط (تاثیر مستقیم 271/0 و غیرمستقیم 232/0)، فضای سبز (تاثیر مستقیم 366/0 و غیرمستقیم 189/0) و دسترسی‌‌های پیاده (تاثیر مستقیم 218/0 و غیرمستقیم 203/0). بررسی نتایج به دست آمده نشان می‌‌دهد که کودکان برای احساس رضایتمندی و شادی، فعالیت و پویایی در محیط را به داشتن تجهیزات از پیش تعیین‌شده در محیط ترجیح می‌دهند. بنابراین، پژوهش‌‌های آتی می‌‌تواند در زمینه بررسی فعالیت‌‌های مطلوب کودکان در فضای باز مجتمع و شناسایی قابلیت‌‌های محیطی لازم برای این فعالیت‌‌ها صورت پذیرد.

http://www.jss-isa.ir/article_724733_ac0a37e60fc7fdfe9a6e3fd5169054c2.pdf

انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 18 2 2024 08 22 Studying the Consequences of Development on Suicide Trends in the Provinces of Iran: An Intra-Country Comparative Method مطالعه پیامدهای توسعه بر روند خودکشی در استان‌های کشور: روش تطبیقی درون کشوری 89 120 724735 10.22034/jss.2025.2025708.1835 FA ابراهیم صالح آبادی استادیار و عضو هیات علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0002-5979-2968 طاها عشایری عضو هیئت‌علمی گروه تاریخ و جامعه‌شناسی دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0001-8210-8899 مصطفی علمی مقدم استادیار و عضو هیات علمی گروه اقتصاد دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 2024 08 12 The aim of this research is to study the consequences of development on the trend of suicide in the provinces of the country (31 provinces). The study employs a longitudinal, within-country comparative method, with the unit of analysis being each province over time. Data were collected using documentary research techniques, including books, articles, theses, previous research, and secondary data from relevant government websites. The findings reveal a significant relationship between development indicators and suicide rates. Specifically, social development (urbanization, industrialization, GDP), economic development (Gini coefficient, unemployment/employment, and poverty), and human development (literacy, education, life expectancy) are all associated with suicide trends. Ultimately, poverty, as an indicator of provincial underdevelopment, has shown an inverse and decreasing effect-contrary to the claims and findings of other researchers who suggest an increasing effect of poverty on suicide. Higher poverty rates were associated with lower suicide rates. Meanwhile, rapid urbanization and industrialization have had an increasing effect on the suicide rate. In conclusion, the effects of development on suicide are multifaceted. While certain aspects may contribute to an increase, development overall—particularly in its broader social and human dimensions—appears to reduce suicide rates. Thus, development is not solely associated with negative outcomes, but also has a positive, mitigating impact on suicide. هدف پژوهش مطالعه پیامدهای توسعه بر روند خودکشی در استان‌های کشور (31 استان) است. روش پژوهش، روش تطبیقی درون کشوری (از نوع طولی) و واحد تحلیل آن، استان و سال به روش مقایسه واحدهای اجتماعی است. در جمع‌آوری اطلاعات از تکنیک مطالعه اسنادی که شامل کتب، مقالات، تحقیقات، پایان‌نامه‌ها و داده‌های اسنادی ثانویه (دست‌دوم) و دیگر داده‌های اسنادی از تارنماهای دولتی مرتبط می‌شود، استفاده‌شده است. نتایج نشان می‌دهد که بین توسعه اجتماعی (شهرنشینی، صنعتی شدن، تولید ناخالص داخلی)؛ توسعه اقتصادی (ضریب جینی، بیکاری (اشتغال) و فقر) و توسعه انسانی (باسوادی، آموزش، امید به زندگی) و گرایش به خودکشی رابطه معنی‌داری وجود دارد. درنهایت فقر به‌عنوان شاخصی برای توسعه‌نیافتگی استان‌ها، برخلاف ادعاها و یافته‌های سایر محققان که مدعی تأثیر فزاینده بر خودکشی هستند، تأثیر آن معکوس و کاهنده بوده و با افزایش میزان فقر در استان‌ها خودکشی کاهش‌یافته است. شتاب شهرنشینی و صنعتی شدن تأثیر افزایشی بر میزان خودکشی دارد. درنهایت داستان و مسأله توسعه، تنها رویه سیاه و منفی آن نبوده بلکه بعد سفید آن نیز آشکار هست و بیش از آن‌که منجر به افزایش خودکشی گردد به کاهش و پایین آمدن میزان خودکشی منجر شده است.

http://www.jss-isa.ir/article_724735_496aac53f0ea7b77507eb94947f87cc7.pdf

انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 18 2 2024 08 22 Meta-Analysis of Research Articles on the Consequences of Marginalization in Urban Areas in the Period (1991-2022) فراتحلیل مقالات پژوهشی در مورد پیامدهای حاشیه‌نشینی در نواحی شهری در بازه زمانی (1370-1401) 121 152 724737 10.22034/jss.2025.2009820.1791 FA ابراهیم معتمدی دانشجوی دکتری مدیریت فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان، دهاقان، ایران منصور حقیقتیان دانشیار گروه فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان، دهاقان، ایران رضا اسماعیلی استادیار گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران 0000-0001-2345-6789 Journal Article 2023 08 22 Urbanization in Iran has experienced rapid and accelerated growth, which has led to numerous problems and challenges for Iranian cities. Given the significance of informal settlements and their impact on various levels of society, this study aims to conduct a meta-analysis of research articles on the consequences of informal settlements in urban areas during the period 1991–2022. The research method is applied in terms of purpose, quantitative in terms of data collection, and employs a descriptive meta-analysis approach. The statistical population includes all registered studies in national research and information databases that have addressed the issue of informal settlements. A systematic review of journal databases was conducted to identify relevant studies. Out of 250 initially selected articles, 39 met all the required criteria based on the established protocol. These were then analyzed using the CMA2 software. The findings indicate that the consequences of informal settlements include physical and non-physical domestic violence, social deviance, child labor and street children, and a general sense of social insecurity. Failure to address the root causes of these issues can lead to their re-emergence in different forms, ultimately threatening sustainable urban development from environmental, social, cultural, and economic perspectives. رشد شهرنشینی در ایران با روندی سریع و شتابان همراه بوده و این رشد شتابان، مسایل و معضلاتی برای شهرهای ایران به دنبال داشته است. با توجه به اهمیت حاشیه‌نشینی و تأثیر آن در سطوح مختلف جامعه، این مطالعه با هدف فراتحلیل مقالات پژوهشی در مورد پیامدهای حاشیه‌نشینی در نواحی شهری در بازه زمانی (1370-1401) انجام شده است. روش تحقیق در این مقاله از نظر هدف کاربردی، از نظر اجرا کمی، از نظر ماهیت روشی «فراتحلیل» بوده که نوعی پژوهش توصیفی است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه تحقیقات ثبت شده در در پایگاه‌های اطلاعاتی و تحقیقاتی در کشور است که به مساله حاشیه نشینی پرداخته‌اند. برای شناسایی مطالعات، یک بررسی سیستماتیک در پایگاههای اطلاعاتی مجلات صورت پذیرفت. از تعداد250 مقاله انتخاب شده در نهایت تعداد 39 مقاله حائز کلیه شرایط لازم با توجه به پروتکل انتخاب شدند. سپس با استفاده از نرم افزار CMA2 تحلیل و ارزیابی گردید. نتایج نشان داد از پیامدهای حاشیه نشینی، خشونت خانگی فیزیکی و غیرفیزیکی، انحرافات اجتماعی، کودکان کار و خیابانی و احساس ناامنی اجتماعی است. عدم برخورد بنیادین و ریشه‌ای با پیامدهای حاشیه نشینی، موجب ظهور آنها در شکل و شمایل دیگر خواهد شد و توسعه‌ی پایدار شهری از جنبه‌های زیست محیطی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی در معرض تهدید قرار می‌گیرد.

http://www.jss-isa.ir/article_724737_b6541386e69e0522209dd69c6f4a0f68.pdf

انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 18 2 2024 08 22 Exploring Urban Interactions: Dynamics of Social Behavior in Sanandaj Public Space بررسی تعاملات شهری؛ پویایی رفتار اجتماعی در فضاهای عمومی سنندج 153 179 724740 10.22034/jss.2025.2024704.1831 FA صباح الدین مفاخری دکتری جامعه‌شناسی بررسی مسائل اجتماعی ایران، دانشگاه خوارزمی، تهران،ایران. 0000-0001-9983-7350 مسعود گلچین دانشیار گروه جامعه شناسی دانشگاه خوارزمی تهران Journal Article 2024 07 16 Public spaces play a vital role on shaping the social fabric of a city and fostering interactions among its diverse residents. Studies have shown that streets and public spaces designed with strong social infrastructure can help reduce everyday tensions and promote social understanding. These spaces act as public meeting points where people from different backgrounds coexist, exchange ideas, and engage in social interactions; this leads to the vitality of urban spaces. This study addresses the complex relationships between individuals’ mental states, social behavior dynamics, and environmental factors influencing behavior. To achieve this goal, the role of social infrastructure in shaping relationships with urban strangers is examined and offers valuable insights into promoting social care, respect, and peaceful coexistence in urban environments. By distinguishing between two ways of behaving with urban strangers, the impact of various factors on street wisdom and street manners has been elucidated. Sanandaj, as a city that has experienced rapid population growth and demographic diversity, offers a unique environment for studying urban coexistence. Residents, due to migration from different regions inside and outside the Kurdistan province to this city, bring with them diverse economic, social, and cultural backgrounds. This diversity not only enriches the social landscape of the city but also provides opportunities for cultural interactions and exchanges. The present article was conducted within the framework of studying public life on the streets of Sanandaj and with the aim of clarifying the behavioral patterns of citizens among urban strangers. While addressing the state of coexistence, it also examined the factors affecting street interactions and was able to gain an understanding of the challenges of urban social dynamics and the mechanisms of interactions in the world of strangers. Using methods such as Pearson correlation coefficients and path analysis, attempts have been made to uncover the hidden factors that influence the behavior of urban strangers and their interactions with the public environment of the city. This theoretical framework allows researchers to analyze the interaction between individual action, social norms, and spatial arrangements in shaping the urban experience. فضاهای عمومی نقش حیاتی در شکلدهی به بافت اجتماعی یک شهر و تقویت تعاملات بین ساکنان متنوع آن دارند. مطالعات نشان داده‌اند که خیابان‌ها و فضاهای عمومی طراحی شده با زیرساخت اجتماعی قوی می‌توانند به کاهش تنش‌های روزمره کمک کرده و درک اجتماعی را ترویج دهند. این فضاها به عنوان نقاط دیدار عمومی عمل می‌کنند که افراد دارای پیشینههای مختلف در آنجا همزیست می‌شوند، ایده‌ها را تبادل می‌کنند و در تعاملات اجتماعی شرکت می‌کنند؛ این امر منجر به سرزندگی فضاهای شهری می‌شود. این مطالعه به روابط پیچیده بین وضعیت‌های ذهنی افراد، پویاییهای رفتار اجتماعی و عوامل محیطی موثر بر رفتار می‌پردازد. برای دستیابی به این هدف، نقش زیرساختهای اجتماعی، در شکلگیری روابط با غریبه‌های شهری مورد بررسی قرار گرفته و مفاهیم ارزشمندی را در ترویج مراقبت اجتماعی، احترام و همزیستی مسالمت‌آمیز در محیط‌های شهری ارائه میدهد. نظر به تفکیک دو شیوه رفتار با غریبههای شهری، به روشن کردن تأثیر عوامل مختلف بر شیوههای دانایی خیابان و آداب خیابان پرداخته شده است. سنندج، به عنوان شهری که تجربه رشد سریع جمعیت و تنوع جمعیتی را داشته، محیطی منحصر به فرد برای مطالعه همزیستی شهری ارائه می‌دهد. ساکنان، به واسطه مهاجرت از مناطق مختلف داخل و خارج استان کردستان به این شهر، پیشینه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی متنوعی را به همراه دارند. این تنوع نه تنها منظر اجتماعی شهر را غنی می‌کند بلکه فرصت‌هایی برای تعاملات و تبادلات فرهنگی فراهم کرده است. مقاله حاضر، در چارچوب مطالعه زندگی عمومی در خیابان‌های سنندج و با هدف روشن کردن الگوهای رفتاری شهروندان در بین غریبه‌های شهری انجام شده و ضمن پرداختن به وضعیت همزیستی، موارد موثر بر تعاملات خیابانی را مورد بررسی قرار داده و توانسته است به درکی از چالش‌های پویایی اجتماعی شهری و مکانیسم‌های تعاملات در دنیای غریبهها دست پیدا کند. با استفاده از روش‌هایی نظیر ضرایب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر، سعی گردیده است عوامل پنهانی که بر رفتار غریبه‌های شهری تأثیر می‌گذارند و تعاملات آن‌ها با محیط عمومی شهر را کشف نماید. این چارچوب نظری به محققان امکان می‌دهد تا تعامل بین کنش فردی، اصول اجتماعی و تنظیمات فضایی در شکل‌دهی تجربه شهری را تحلیل کنند.

http://www.jss-isa.ir/article_724740_87da6761b7d957544ac2190e5a256a4b.pdf