انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 مقالات آماده انتشار 2026 09 24 Tattooing As a Tool for Identity and Resistance; A Qualitative Study in Shiraz تتو ابزار هویت و مقاومت؛ پژوهشی کیفی در کلان شهر شیراز 741882 10.22034/jss.2026.2105721.2001 FA سیروس احمدی گروه علوم اجتماعی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران 0000-0002-4308-1395 نجیم نجیمی گروه علوم اجتماعی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران 0000-0002-1244-9054 مریم مختاری گروه علوم اجتماعی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران 0000-0003-4312-7370 Journal Article 2026 09 12 Background and Objective: Tattooing has become widespread across various social groups, and displaying tattoos in public has become common. Tattoo is perceived with heightened sensitivity, particularly in contexts characterized by a blend of traditional and modern elements. Shiraz, as Iran’s third religious capital, provides an ideal setting for studying tattoo. Thus, this research aims to study tattooing in the social context of Shiraz to gain insight into the lives of tattooed people.<br /> Methods and Data: This study employed a qualitative approach based on Grounded Theory. Seventeen tattooed individuals were selected through purposive sampling. Data were collected through in-depth, semi-structured interviews and analyzed using open, axial, and selective coding.<br /> Findings: Data coding led to the identification of six categories. Physical-psychological benefits, and aesthetic sensibilities, constitute the causal conditions for tattooing. Normalization as the contextual condition. Significant others as the intervening condition. Struggle and argumentation are the strategies. Finally, contradictory outcomes as the consequences of tattoo.<br /> Discussion and Conclusion: The findings gave rise to a core: Tattooing as a tool for identity and resistance. Within the social context of Shiraz—individuals draw on the structures of metropolitan life to assert themselves and engage in self-repair, deriving a sense of empowerment from their tattoos. However, because of the city’s traditional fabric, they simultaneously encounter numerous social restrictions when dealing with institutional structures and official discourses, thereby experiencing this contradiction more intensely. زمینه و هدف: تتو در سال‌های اخیر در بین گروه‌های مختلف اجتماعی رواج یافته و نمایش آن در محیط‌های عمومی متداول‌تر شده است. این پدیده به‌ویژه در بسترهایی که همزمان دارای دو وجه سنت و مدرن هستند، با حساسیت‌های بیشتری همراه است. کلان‌شهر شیراز سومین پایتخت مذهبی ایران بستر مناسبی برای مطالعه این پدیده است. براین اساس، هدف این پژوهش آن است که «تتو» را در بستر اجتماعی شیراز مورد مطالعه قرار دهد. <br /> روش و داده ها: این پژوهش با رویکرد کیفی و بر مبنای نظریه زمینه‌ای انجام شد. مشارکت‌کنندگان، 17 نفر افراد دارای تتو بودند که به روش هدف‌مند انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از مصاحبه عمیق نیمه‌ساختار یافته گردآوری، و به‌صورت باز، محوری، و انتخابی کدگذاری شدند. <br /> یافته‌ها: کدگذاری داده‌ها منجر به استخراج هفت مقوله گردید. سودمندی جسمی–روانی و حس زیبایی‌شناختی شرایط علّی تتو هستند. عرفی‌شدن، شرایط زمینه‌ای را فراهم می‌آورد. دیگران مهم، شرایط مداخله گر است. مبارزه و استدلال راهبردهای کنشگران در مواجهه با تتو می‌باشند. و بالاخره، دستاورد متضاد، پیامد انجام تتو است.<br /> بحث و نتیجه گیری: نتایج پژوهش منجر به ظهور هسته با عنوان تتو ابزار هویت و مقاومت گردید. در بستر اجتماعی کلان‌شهر شیراز که هویت دوگانه سنّت و مدرنیته را تجربه می‌کند، فرد با الهام از ساختار مدرنیته کلان‌شهری، برای ابراز وجود و ترمیم خویشتن از تتو استفاده و با آن، احساس قدرت می‌کند. اما در سوی دیگر به‌دلیل بافت سنتی در مواجهه با ساختارهای نهادی و گفتمان‌های رسمی، با محدودیت‌های اجتماعی متعددی مواجه و این تضاد را با شدت بیشتری حس می‌کند.