انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 10 2-3 2016 06 21 A Critical Analysis of Social Thoughts about Death with regard to Iran's Circumstance مروری انتقادی بر اندیشه‌های اجتماعی در باب مرگ با توجه به وضعیت خاص ایران 36 56 31589 FA زهره بیات‌ریزی دانشیار دانشگاه آلبرتا، کانادا رضا تسلیمی طهرانی دکتری جامعه شناسی دانشگاه تهران Journal Article 2018 06 26 From the 1950s until 1990s the denial of death notion dominated theoretical discussions about death in sociology and psychology. Ernest Becker’s Denial of Death (1973) is perhaps the most famous theory about this subject. As we approach the fortieth anniversary of its publication, it is an appropriate moment to raise this question that what did make the denial thesis so dominant for so long, and to investigate the merits of alternative theories proposed. Focusing primarily on social theories, this paper provides two potential explanations for the longevity of the denial thesis: 1) to paraphrase Foucault, the denial hypothesis is the other side of the incitement to discourse about death; 2) although the denial of death thesis is not comprehensive, it is based on reality. In the concluding section, I offer a theoretical synthesis that takes into account the merits of the denial thesis but goes beyond it to construct a new and more flexible conception. <strong> </strong> مرگ در سال‌های اخیر به موضوعی برجسته در جامعه‌شناسی ایران تبدیل شده‌است. عواملی مانند پیری جمعیت، تصادف، احتمال زلزله، اعدام‌های خیابانی، آلودگی هوا و غیره مرگ و فرایندهای منتهی به آن را در کانون توجه عموم قرار داده‌است. با توجه به واقعیت‌های ذکرشده، مقالۀ حاضر دو هدف دارد: هدف نخست، مروری انتقادی بر نظریات موجود در جامعه‌شناسی مرگ است؛ مخصوصاً در انطباق با اوضاع ایران و برای آشنایی دانشجویان و پژوهشگران با مباحث نظری رایج در این‌زمینه و هدف دوم، ارائۀ نظریۀ ترکیبی جدیدی است که شاید برای مطالعۀ مرگ در ایران مفید باشد. در اینجا، به‌ویژه نظریۀ معروف «انکار مرگ»، که در جامعه‌شناسی مرگ غالب است، هدف بررسی انتقادی قرار می­گیرد تا دلایل محبوبیت آن مشخص شود، ضعف‌ها و قو‌ت‌های آن نشان داده شود و جانشینی برای آن معرفی شود. از دهۀ ۱۹۵۰ تا ۱۹۹۰ میلادی نظریۀ انکار مرگ غالب‌ترین نظریه درباب مرگ در جامعه‌شناسی و روان‌شناسی بود. در این‌میان، می‌توان گفت نظریۀ ارنست، بکر^{^[1]} که در کتاب <em>انکار مرگ</em> (۱۹۷۳) به‌چاپ رسید، از همه مشهورتر است. با گذشت بیش از ۴۰ سال از انتشار این‌کتاب، جای آن است تا بپرسیم چه عواملی موجب تسلط درازمدت نظریات مربوط به انکار مرگ شده‌اند و نظریات جایگزین پیشنهادشده چه محاسنی دارند؟ این‌مقاله، با تمرکز بر نظریات اجتماعی، دو تبیین برای تسلط درازمدت نظریات انکار مرگ ارائه می‌دهد: ۱) می‌توان گفت، به‌تعبیر فوکو،^{^[2]} فرضیۀ انکار، خود، بهانه‌ای است برای گفتمان ۲) یا می‌شود گفت نظریۀ انکار مرگ، هرچند ناقص است، بر حقیقتی انکارناپذیر مبتنی است که باعث ماندگاری و تسلط آن شده‌است. سؤال این است که این‌حقیقت چیست و چگونه می‌توان آن را حفظ کرد، و درعین‌حال، جایگزینی برای نظریۀ انکار پیدا کرد. در بخش نتیجه‌گیری، نظریه‌ای ترکیبی ارائه خواهم داد که هم به شایستگی‌های نظریۀ انکار مرگ توجه می‌کند، و هم به‌منظور ساخت مفهومی جدید و منعطف، از آن فراتر خواهد رفت.   <br />   http://www.jss-isa.ir/article_31589_e25499084e50b281cfc663be51ad40ef.pdf