انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 14 4 2020 12 21 The Types of Religiosity in Confrontation with Coronavirus: An Introduction to the Sociology of Evil اصناف دینداری در مصاف کرونا: درآمدی بر جامعه‌شناسی شرّ 128 158 243807 10.22034/jss.2021.138492.1463 FA عباس مهرگان عضو هیئت علمی دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران محمد رضا بیات عضو هیئت علمی دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران Journal Article 2020 10 21 The present paper is a report of an experimental study that examines the attitude towards the Corona pandemic and observes religious attitudes from the perspective of the sociology of evil and the sociology of religion. An online survey was conducted to interview the sample consisted of 273 Iranians. The aims of this descriptive study are: 1) Measuring attitude towards the dichotomy of divine/natural essence of Coronavirus, 2) Measuring attitude towards the dichotomy of good/evil essence of Coronavirus, and 3) Examining the correlation of attitudes in both cases with the components of faith in Allah. The first finding is that a new multiplex dichotomy of <em>divine/natural and good</em>/<em>evil</em> is formed based on the results. The second and most important finding is that the study of the correlations between the components of faith in God, on the one hand, with views toward the dichotomies of divine/natural and good/evil, on the other hand, illustrates the existence of two various types of religiosity in confrontation with Coronavirus:<em> </em><em>thoughtful religiosity </em>and <em>imaginative religiosity</em>. Thoughtful religiosity is shaped around the natural-evil pole of the dichotomy, and imaginative religiosity around its divine-good pole. مقالۀ حاضر گزارش پژوهش تجربی است که به بررسی نحوۀ نگرش به پاندمی کرونا و مطالعۀ نگرش دینی در این دوران از منظر جامعه­شناسی شرّ در پیوند با جامعه­شناسی دین می­پردازد. نمونۀ تحقیق حاضر تشکیل شده است از 273 نفر از ایرانیان ساکن داخل کشور که به صورت آنلاین مورد پرسش قرار گرفته­اند. اهداف این تحقیق توصیفی عبارتند از 1) سنجش نگرش در مورد دوگانۀ ماهیت طبیعی ویروس کرونا در مقابل ماهیت الهی آن، 2) سنجش نگرش در مورد دوگانۀ خیر یا شرّ بودن ویروس کرونا، 3) بررسی همبستگی نگرش­ها در هر دو مورد با مؤلفه­های ایمان به خداوند. اولین یافتۀ پژوهش آن است که در اثر همبستگی­های موجود میان نگرش به دوگانه­های ماهیت الهی/طبیعی و خیر/شرّ بودن ویروس کرونا، دوگانۀ مرکب و جدید «خیرِ الهی» در مقابل «شرّ طبیعی» پدید آمده است. دومین و مهم­ترین یافته آن است که بررسی همبستگی میان مؤلفه­های ایمان به خدا از سویی، با نگرش به دوگانه­های خیرِ الهی و شرّ طبیعی از سوی دیگر، از وجود دو سنخ متفاوت دینداری در مواجهه با ویروس کرونا پرده برمی­دارد: دینداری تفکّرگرا و دینداری تصوّرگرا. دینداری تفکّرگرا پیرامون قطب شرّ طبیعی این دوگانه، و دینداری تصوّرگرا حول قطب خیرِ الهی آن شکل گرفته است.  http://www.jss-isa.ir/article_243807_9af5a9fcea33795bde41aef4dcf451f5.pdf