انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 5 4 2012 12 01 Challenges between the Social Science Discourse and Power Paradigm in Iran چالش میان گفتمانهای علوم اجتماعی و پارادایم قدرت در ایران 113 131 21476 FA محمدعلی محمدی استادیار جامعه‌شناسی، دانشگاه علوم بهزیستی و توان‌بخشی Journal Article 2016 08 26 Despite failure to indigenize social sciences in Iran after several years, today the subject known as Islamization of human sciences is again being discussed yet more rigorously and with less tolerance. One challenge between social sciences and the domain of power in Iran is that unlike natural sciences, the state was not able to overcome the human sciences and use it as an instrument to increase its hegemony. On the other hand, since all areas of social sciences studied in Iran, i.e.,instances of social deviance, is being considered as political affair, therefore the domain of challenges has increased. The side of political authority tries to control social sphere with "socio-cultural engineering" and the side of social science thinkers responds with social theory as a political campaign. In such a situation neither the Iranian social sciences can develop nor can government control social sciences and decrease the rate of social deviances. The challenges go on and the social deviance increases با وجود سال‌ها ناکامی در بومی‌کردن علوم اجتماعی در ایران، امروزه همان پروژه با عنوان اسلامی‌کردن علوم انسانی با لحنی شدیدتر و تسامح کمتر دوباره مطرح شده است. یکی از چالش‌های تاریخی بین علوم اجتماعی و قلمرو قدرت در ایران این است که برخلاف علوم طبیعی دولت امکان تسلط کامل بر علوم انسانی و بهره‌برداری از آن را به‌عنوان ابزار مقوم سلطه نیافت. از طرف دیگر، دولت به موضوعات علوم اجتماعی مانند مسائل و آسیب‌های اجتماعی و انحرافات، همانند امری سیاسی نگریسته و بر دامنة چالش‌ها افزوده است. در این کشمکش، از طرفی قدرت سیاسی در پی کنترل فضای سیاسی با طرح  «مهندسی اجتماعی – فرهنگی» است و از طرف دیگر روشن‌فکران حوزة علوم انسانی و اجتماعی، در پاسخ، به نظریة اجتماعی همچون مبارزه‌ای سیاسی رجوع می‌کنند. در چنین شرایطی نه علوم اجتماعی در ایران توانست توسعه پیدا کند و نه قدرت سیاسی توانست بر علوم اجتماعی غربی فائق آید و انحرافات اجتماعی را کاهش دهد. http://www.jss-isa.ir/article_21476_9eec67a7083de7ce59a9e898049a065e.pdf