انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 6 3-4 2013 09 01 Development Strategies for Leisure Time of Pilgrims Case of Mashhad City راهبردهای توسعه اوقات فراغت زائران درمشهد 63 86 21442 FA محمد قاسمی خوزانی استادیار گروه جغرافیا دانشگاه فردوسی مشهد سلمان حیاتی دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد مهدی کاظمی بی‌نیاز دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد محسن حجازی جوشقانی دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2016 08 24 The way to pass leisure time as a social phenomenon in the metropolitan city of Mashhad, the holy tomb of Imam Reza (AS) regarding its international sanctity and significance is among the issues that requires a specific attitude for strategy formulation and planning. This study aims to prioritize development strategies of passing leisure time in the Mashhad metropolitan city. The research method is both descriptive and analytical with a deductive nature derived from a systemic attitude. Data collection method is documentary-library and survey which 50 questionnaires (experts) have been used with Delphi method. The tool used in this study is that of SWOT technique. It has been figured out in this study that regarding the leisure time in the Mashhad metropolitan city, the overriding issue is strengths and weaknesses. The results obtained in this study indicate that Mashhad metropolitan city has been positioned on an aggressive basis which shows that Mashhad metropolitan city should use its own strengths and weaknesses to eliminate weaknesses and threats. Also, the strategy for improving infrastructure performance of current passing leisure time and creating physical and spiritual atmosphere appropriate for pilgrimage culture has been assigned the first priority among the aggressive strategies. چگونگی گذران اوقات فراغت به‌عنوان پدیده‌ای اجتماعی در کلان‌شهر مشهد، با توجه به قداست و اهمیت بین‌المللی این شهر، از جمله مسائلی است که نگاه ویژه‌ای را برای تدوین راهبرد و برنامه‌ریزی در این زمینه می‌طلبد. هدف این پژوهش به طور کلی اولویت‌بندی راهبردهای توسعه اوقات فراغت زائران در کلان‌شهر مشهد است. روش پژوهش توصیفی/ تحلیلی با ماهیتی قیاسی، برگرفته از نگرش سیستمی است و روش جمع‌آوری اطلاعات کتابخانه‌ای/ اسنادی و پیمایشی بوده که از 50 پرسش‌نامه‌ محقق ساخته  به روش دلفی استفاده شده است. ابزار مورد استفاده در این پژوهش تکنیک سوات<strong><strong>[1]</strong></strong> است. در این پژوهش مشخص شد که در کلان‌شهر مشهد در زمینۀ اوقات فراغت، وزن اصلی با قوت‌ها و فرصت‌هاست. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که کلان‌شهر مشهد در موقعیت تهاجمی قرار گرفته و این واقعیت بیانگر آن است که کلان‌شهر مشهد باید از قوت‌ها و فرصت‌های خود برای رفع ضعف‌ها و تهدیدها استفاده کند. همچنین راهبرد ارتقای عملکرد زیرساخت‌های گذران اوقات فراغت موجود و خلق فضای کالبدی و معنوی متناسب با فرهنگ زیارت اولویت اول را در بین راهبردهای تهاجمی به خود اختصاص داده است. <br clear="all" /> [1]. SWOT http://www.jss-isa.ir/article_21442_bfaa2ace1082af90074d02006690ddb2.pdf