انجمن جامعه‌شناسی ایران مجله مطالعات اجتماعی ایران 2008-3653 9 2 2015 07 01 The study of Trust in Political Parties Case of Tarbiat Modares University Students اعتماد به احزاب سیاسی مطالع های دربارة دانشجویان دکتری دانشگاه تربیت مدرس 108 134 21174 FA علی ساعی هیأت علمی دانشگاه تربیت مدرس فرشید خضری کارشناس ارشد دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2016 08 15 The subject of this article is the sociological analysis of trust in Political Parties. The problem relates to the lack of institutionalization of political parties in Iran. With the inspiration of Sztompka and Offe theories, the theoretical structure of this research is formulated as follows: efficiency under condition of normative coherence and transparency of the organization conduces to trust in political parties. Using the observational propositions, this argument has been investigated by critical judgments. For the empirical judgment about the theoretical propositions of hypotheses, the regression method has been used in this study. Statistical population for this research is doctorate (Ph.D.) students of Tarbiat Modares University studying in the central campus. Results of Experimental tests indicate that the relation between trust to the political parties and combination of independent variables is high (􀜴= 0.78), and the proportion of variance shared with dependent variable, which is explained by participation of independent variables is 60 percent (􀜴􀬶= 0.609). The weight of efficiency in explanation of the trust in political parties is more than other independent variables in analysis. موضوع این مقاله تحلیل جامعه شناختی اعتماد به احزاب سیاسی و مسئلة آن ناظر بر نهادینه نشدن احزاب سیاسی در ایران است. با الهام از نظریه های زتومکا و اوفه، ساختار منطقی دستگاه نظری پژوهش به اینصورت فرمول بندی شده است: کارآمدی با شرط وجود انسجام هنجاری و شفافیت سازمانی به اعتماد به احزاب سیاسی منجر میشود. این استدلال ازطریق گزارههای مشاهدهای ارزیابی شده است. در این تحقیق، برای داوری تجربی درباب فرضیه ها از روش رگرسیون استفاده شده است. جمعیت آماری این پژوهش دانشجویان دورة دکتری سایت مرکزی دانشگاه تربیتمدرس هستند. نتایج به دستآمده حاکی از آن است که میان اعتماد به احزاب سیاسی و ترکیب خطی 0 درصد همتغییری وجود دارد. نسبتی از کل واریانس / متغیرهای مستقل بهاندازة 78 متغیر وابسته، که ازطریق مشارکت نسبی متغیرهای مستقل تبیین شده است، معادل 0/609 درصد است. وزن کارآمدی در تبیین اعتماد به احزاب سیاسی بیشتر از دیگر متغیرهای مستقل موجود در تحلیل است. http://www.jss-isa.ir/article_21174_548951f3b74ba7e6ee69f915953b0e44.pdf