مجله مطالعات اجتماعی ایران

چکیده پژوهش حاضر با هدف تحلیل تأثیر احساس تبعیض قومی بر بیگانگی اجتماعی با تأکید بر نقش میانجی طرد اجتماعی در میان جوانان شهر قروه انجام شد. این مطالعه از نوع کاربردی، با رویکرد کمّی و روش پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه جوانان ۱۸ تا ۳۰ ساله ساکن شهر قروه بود که با روش نمونه‌گیری طبقه‌ای تصادفی، ۳۸۴ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه ساختارمند شامل مقیاس‌های استاندارد تبعیض قومی، طرد اجتماعی و بیگانگی اجتماعی بود. نتایج مدل‌یابی معادلات ساختاری نشان داد که احساس تبعیض قومی اثر مستقیم و معناداری بر بیگانگی اجتماعی دارد و همچنین اثر مستقیم آن بر طرد اجتماعی نیز معنادار است. علاوه بر این، طرد اجتماعی تأثیر قوی‌تری بر بیگانگی اجتماعی دارد و نقش میانجی معناداری در انتقال اثر احساس تبعیض قومی ایفا می‌کند. مدل نهایی52.3 درصد از واریانس بیگانگی اجتماعی را تبیین می کند. یافته‌ها، بر نقش اساسی طرد اجتماعی در تقویت پیامدهای منفی احساس تبعیض قومی تأکید دارند و نشان‌دهنده ضرورت طراحی سیاست‌ها و مداخلات فرهنگی، آموزشی و اجتماعی برای کاهش تبعیض و طرد در جوامع چندقومیتی هستند.

چکیده هدف تحقیق حاضر مطالعه پیرامون آسیبهای اجتماعی شهرستان خرم آباد در سال 1399 می باشد. جهت دست یابی به اولویت بندی آسیبهای اجتماعی با استاد به دیدگاههای مرتن و نظریه ی برساختگرایی ،شیوع و اولویتهای آسیبها از منظر چهارگروه شهروندان،کارشناسان مذهبی، مسئولان ،اساتید دانشگاه مورد بررسی قرار گرفت بنابراین، در رهیافت بر ساخت گرایی تشخیص و اولویت بندی مسائل اجتماعی یا به وسیله تعداد قابل توجهی از مردم انجام می شود یا به وسیله تعدادی از افراد مهم.. . همچنین از میان عوامل موثر بر آسیبهای اجتماعی سه متغیر محرومیت نسبی،آنومی اجتماعی و احساس بیگانگی اجتماعی مورد بررسی قرار کرفت.

روش تحقیق در سنت روش کمی و به شیوه پیمایشی انجام شد. جامعه آماری تحقیق کلیه شهروندان شهرستان خرم آباد می باشند که به شیوه نمونه گیری چند مرحله ای متوالی انتخاب شده اند و پرسشنامه محقق ساخته را پاسخ داده اند.

نتایج نشان می دهد بیکاری و عدم اشتغال، فقر مالی، طلاق،سوء مصرف مواد مخدرصنعتی، دوستی های بدون مرز و ضابطه در شبکه‌های مجازی، تکدی‌گری(گدایی)، فایل‌های مبتذل و در دسترس عموم کاربران در شبکه های مجازی، اعتیاد اینترنتی و ... اولویتهای آسیبهای اجتماعی می باشند.

درنظر گرفتن اولویتهای شهروندان می تواند سهم مشارکت آنان در مقابله با آسیبها را ارتقا دهد.

چکیده تحقیق حاضر با هدف بررسی پیامدهای آپارتمان نشینی در شهر شیراز انجام گرفت.جهت انجام این کار،ابتدا مطالعات انجام شده پیرامون آپارتمان نشینی و مسائل مرتبط با مجتمع عای مسکونی مورد بررسی قرار گرفت.ار آنجا که آپارتمان نشینی یکی از الگوهای زندگی شهر نشینی است،جهت تنظیم چهارچوب نظری،از نظر جامعه شناسان شهری برای بررسی زندگی آپارتمان نشینی استفاده شده است.در این راستا نظریان گیدنز،ورث و رویگرد فرهنگ گرایی به عنوان چهارچوب نظری انتخاب و مدل تجربی تحقیق از آن استخراج گردید.حجم نمونه n=377 تعیین گردید. که جهت افزایش دقت به n=400 افزایش یافت.پرسشنامه ها در چهار منطقه از شهر که مجتمع مسکونی آپارتمان نشینی در آنجا بیشتر از سایر مناطق بود تکمیل گردید.متغیرهای مستقل در تحقیق حاضر،عبارتند از :تحصیلات پاسخ گو،درآمد خانوار،بعد خانوار،محل تولد،سطح زیر بنای آپارتمان،تعداد طبقات،تعداد واحدها،تعداد اتاقها،قومیت،سابقه آپارتمان نشینی،داشتن یا نداشتن مدیر در مجتمع و نوع مدیدریت،متغیرهای وابسته عبارتند از:رضایت مندی ساکنان،احساس امنیت،احساس بیگانگی،اعتماد اجتماعی و موفقیت تحصیلی فرزندان چهار متغیر اول،به صورت طیف لیگرت طراحی و مورد سنجش قرار گرفتند. با توجه به مدل نظری تحقیق 21 فرضیه مطرح و مورد آزمون قرار گرفت که از این میان 4 فرضیه مورد تایید قرار گرفت.تحقیق حاضر نشان داد که سطح زیربنا،تعداد طبقات مجتمع مسکونی،وجود یا عدم وجود ودیر و نوع مدیدرت مجموعه آپارتمانی رابطه ی مثبت با رضایت مندی از آپارتمان نشینی دارد.