سنخ شناسی دینداری پسران 17-18 ساله در شهر صومعه سرا
دوره 16، شماره 4، زمستان 1401، صفحه 133-156
https://doi.org/10.22034/jss.2023.546846.1646
مازیار نیکدل کلاشمی، حسن چاوشیان، محمد مهدی رحمتی
چکیده مقاله حاضر بر اساس پژوهشی با رویکرد کیفی، به مطالعه دینداری و دنیوی شدن در میان پسران 18-17 ساله در شهر صومعه سرا می پردازد. این مطالعه در صدد آن است تا دریابد افراد چه تفسیری از دین دارند و سازوکار شکل گیری دینداری آنان چگونه است. همچنین، این مطالعه بر آن است تا به بازبینی دنیوی شدن در میان آنان بپردازد. برای انجام این مطالعه، از حوزه های نظری معاصر در جامعه شناسی دین و روش کدگذاری مضمونی استفاده شده است. چهارچوب مفهومی این مطالعه برگرفته از رویکردهای نظری رابرت بلا و مردیت مگوایر در حوزه دین است. داده های پژوهش با استفاده از تکنیک مصاحبه عمیق و نیمه ساخت یافته در میان پانزده نفر از جوانان - عمدتاً دانش آموز- و با روش نمونه گیری در دسترس گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشاندهنده آن است که بسیاری از دانش آموزان تفسیری شخصی از معنویت دارند و شکل دینداری آنها به صورت رسمی نیست. همچنین، دنیوی شدن در میان آنان در دو سطح فریضه های عملی و سطح شناختی مشهود است.
