مجله مطالعات اجتماعی ایران

چکیده هدف این پژوهش پرداختن به چالش وحدت اجتماعی در ایامی است که فاصله‌گذاری اجتماعی و به تبع آن جایگزینی آموزش غیر حضوری و آنلاین ضرورت یافته است. روش تحقیق، تحلیلی - استنتاجی از نوع پژوهش‌های کیفی است. یکی از کارکردهای نظام­های آموزشی ایجاد وحدت اجتماعی است. ولو در برخی مواقع و در برخی سیستم­ها، یگانگی و همفکری، جای خود را به هم­شکلی و همسویی دهد. جدای از نقد و بررسیِ نیتِ دولت‌ها، شکل­دهی و ایجاد یکپارچکی، امری حیاتی برای حاکمیت است که امکان آن، با حذف حضور، با چالش مواجه شده است. از بین رفتن جایگاه آموزش رسمی با جلوه­هایی همچون صف ایستادن، گوش کردن به معلم و مدیر و ناظم، توصیه­های سر صف، مراسم­ ارزشی و اردوها، و تأثیر پذیری از مبلمان و جوّ حاکم بر مدرسه ــ و دانشگاه ــ مصادیقی از موارد هستند. حذف این موارد ولو به مدت دو سال، نتایجی متفاوت با آنچه که در اسناد بالادستی مراد است به دست خواهد آمد. کنار رفتن مدرسه در ایام کرونا مصداقی از چالش فوق است. در این مقاله به صورت تحلیلی به این موضوع پرداخته شده است.