مجله مطالعات اجتماعی ایران

چکیده آزار جنسی علیه زنان در محیط کار از جملۀ جرایمی است که امنیت زنان شاغل را به خطر
می اندازد و پیامدهای زیان باری برای زنان به بار می آورد. زنان معمولاً به دلیل ترس از
دریافت برچسبهای ناروا، ازدست دادن شغل، بی آبرویی و انزوا درمقابل این جرایم سکوت
میکنند و در بهترین حالت سعی میکنند محیط کار خود را عوض کنند و در بدترین وجه
ممکن است تسلیم خواسته های مجرمان گردند.
در مقالۀ حاضر که مبتنی بر تحقیقی کیفی است سعی کردیم با استفاده از مصاحبه های
عمیق با زنان شاغل در شهر تهران، به سه عنصر ویژگیهای مجرمان، قربانیان آزار جنسی و
محیطهای وقوع آزار جنسی و کمبود نظارت بر آنها بپردازیم. در ادامه نیز نقش پلیس زن را
در کشف جرایم خاموش علیه زنان و پیشگیری از آنها بررسی کرده ایم.
یافته های این تحقیق براساس مصاحبه های عمیق با 27زن شاغل 71تا 32ساله در
شهر تهران به دست آمده است.
نتایج حاصل از بررسیهای کیفی نشان میدهد، قربانیان آزار جنسی عمدتاً زنان جوان
و تحت سلطهای هستند که ازسوی رؤسا و مردان دارای قدرت و منزلت بالاتر مورد آزار
جنسی واقع میشوند. آنان عمدتاً در بخشهای خصوصی فاقد نظارت و کنترل مورد آزار
واقع شده اند. حضور پلیس زن و حمایت از زنان شاغل و اصلاح رویه های شکایات قانونی
میتواند گامهای مهمی برای کاهش آزار جنسی و ایجاد امنیت در محیط کار باشد

چکیده وضعیت اخلاقی نظام اداری در ایران از ابعاد مختلف درخور بررسی است. چگونگی
"تعریف موقعیت نخبگان نظام اداری" از نظر اخلاقی یکی از مهمترین ابعاد این موضوع
است. درک و تعریف اخلاقی موقعیت نخبگان نظام اداری در طول زمان شکل گرفته و
تأثیرات پایداری در نظام بروکراسی و تعامل افراد با آن برجای میگذارد. این مقاله
درصدد است تا ازطریق بررسی چگونگی تعریف جوانان از عملکرد اخلاقی نخبگان نظام
اداری، به ارزیابی وضعیت اخلاقی نظام اداری در ایران بپردازد. پرسش اصلی این است
که افراد جامعۀ ما عملکرد اخلاقی نخبگان نظام اداری را چگونه ارزیابی میکنند؟ آیا
عقیدهای جمعی در این زمینه وجود دارد؟ و دست آخر اینکه آیا تعاریف غالب عموماً
اخلاقی است یا غیراخلاقی؟
چارچوب مفهومی مقاله با استفاده از نظریههای پدیدارشناسی، سرمایۀ اجتماعی و
نظریه های کنش با تأکید بر وجوه فرهنگی و اخلاقیِ امر اجتماعی تدوین شده است.
دادههای مورد استفاده در این تحقیق به روش پیمایشی از نوجوانان شهر تهران
جمع آوری شده است. در ارزیابیِ موقعیت اخلاقی از سه ارزش اخلاقیِ محوریِ:
درستکاری، راستگویی و عفت و پاکدامنی استفاده شده است.
یافتههای تحقیق نشان میدهد درک و تعریف نوجوانان مورد تحقیق از عملکرد
نخبگان نظام اداری در ایران غیراخلاقی است. به نظر میرسد چنین تعریفی از موقعیت
نخبگان نظام اداری در ایران، بهمثابۀ عقیدهای جمعی، تأثیرات پایداری در بازتولیدِ
وضعیت غیراخلاقی نظام اداری برجای میگذارد